Piasecka Wioletta, „Tańczące czarownice”

Przed nami recenzja książki, której przesłanie jest budujące, niemniej aby do niego dotrzeć, trzeba najpierw przebrnąć przez gąszcz ludzkich uprzedzeń, wszechobecnego materializmu i postaw, które bynajmniej nie przystoją człowiekowi, a jednak często można je spotkać na swojej drodze. Zaznaczam, że jest to lektura trudna, choć przeznaczona dla dzieci. Weronika przywykła już do widoku sterylnej bieli i szpitalnych łóżek. W końcu od dłuższego czasu nie opuszcza szpitala, który stał się jej…

Naklicka Beata, „Wiewiórka Prymulka poznaje kolory”

Chociaż naukę kolorów mam już dawno za sobą, to pamiętam jak dziś metody, jakimi wspomagali się moi rodzice, aby ich pociechy, czyli ja i później młodszy brat, zapamiętały ogrom wiadomości dotyczących tych wszystkich pięknych barw, które czynią świat magicznym miejscem. Porównywanie jest w tej nauce niezastąpione. Żółty jak banan i słoneczko. Szukanie, co jeszcze jest w domu lub poza nim żółte lub odpowiednio w innym kolorze. Stare sposoby są w…

Nożyńska-Demianiuk Agnieszka, „Dobre wychowanie z piosenką”

Edukacja muzyczna odgrywa bardzo ważną rolę w wychowaniu młodego człowieka, dlatego też tak duży nacisk kładzie się na nią już w nauczaniu  przedszkolnym, a nawet wcześniej. Dzieci ją uwielbiają, bo nie przypomina ona nauki, to raczej zabawa, która przy odpowiednim podejściu metodycznym pozwoli przemycić treści, jakie większość z nas chciałaby zaszczepić w młodym i chłonnym umyśle naszej pociechy. Dla osób takich jak ja, to jest zupełnie na bakier z poczuciem…

Piasecka Wioletta, „Mała Cyganeczka”

Przed nami bardzo dobry przykład na to, że pewne istotne wartości można, a nawet powinno się kształcić w chłonnych jak gąbka umysłach już od najmłodszych lat. W tym przypadku autorka wzięła na przysłowiowy warsztat tolerancję, walkę ze stereotypami i akceptację inności, od której możemy się przecież wiele nauczyć. W pewnej polskiej wsi mieszka dziewczynka o wdzięcznym imieniu Marysia. Wieś to spokojna, niczym niewyróżniająca się na tle pozostałych w okolicy. Wszyscy…

Piasecka Wioletta, „A gdzie kurka?”

Nie od dziś wiadomo, że zwierzęcy bohaterowie cieszą się dużą sympatią dzieci i właśnie dlatego tak często stają się postaciami kluczowymi w literaturze skierowanej do najmłodszych. Nie jest to jednak gwarancją sukcesu, jeśli nie zostaną spełnione pozostałe warunki. Na przykład dostosowane do wieku grupy docelowej Czytelników poczucie humoru. Pies ponurak, który nie robiłby nic innego, jak tylko narzekał na otaczający świat, raczej nie zaciekawiłby malucha na dłużej, nawet jeśli jego…

Święcki Adam, „Kacper w muzeum”

Oto publikacja niezwykle budująca w czasach, gdy większość rozrywek dla najmłodszych nie wymaga nawet wyjścia z domu, a jedynie posiadania sporych zasobów finansowych, aby kupować wciąż większe monitory. W czasach, gdy nawet wyjście z domu często oznacza po prostu zmianę miejsca na salę kinową i zajęcie fotela przed jeszcze większym ekranem, nie za bardzo zwracając nawet uwagę na tematykę niedostosowaną do wieku młodych widzów i ilość bodźców, jakie im się…

Kozłowska Urszula, „Czapka nie Witka”

Czasem zdarza się tak, że dana książka trafia na bardzo podatny grunt. Może to dotyczyć zarówno podatności na zachwyt, jak również różnych punktów zapalnych, które nagle rosną do takiej rangi, że obiektywne spojrzenie nie jest możliwe. W tym przypadku zaliczyć można mnie do pierwszej grupy, ale biorąc pod uwagę fakt, że jestem stuprocentową humanistką bez krzty domieszki umysłu ścisłego, nie mogło być inaczej. W końcu to publikacja poświęcona homonimom, a…

Olsson Lotta, „Bardzo wielki nos”

Oto kolejna z książeczek z serii „Co wokoło”, którą uwielbiam czytać z moim półrocznym Szkrabem, choć na razie być może kierujemy się obie innymi pobudkami. Zosia zwraca uwagę na formę, ja na treść, ale o tym więcej za chwilę. W „Bardzo wielkim nosie” spotykamy dwójkę sympatycznych bohaterów, mamę świnkę i małego prosiaczka, w trakcie kąpieli i przygotowań do niej. Może dla dorosłego nie brzmi to zbyt ekscytująco, ale pamiętajmy, że…

Pinkwart Magdalena i Sergiusz, „Włoska awantura”

Jesteśmy przyzwyczajeni do filmów, w których sympatyczne urwisy wpadają w kłopoty, oczywiście zupełnie przez nich niezawinione. Czas na książkę o takiej tematyce. Poznajcie Drakulcia, o którym mówi się, że po prostu znajduje się zawsze w nieodpowiednim miejscu i czasie. To moje pierwsze spotkanie z bohaterem książek Magdaleny i Sergiusza Pinkwart, ale okazało się to zupełnie bezproblemowe – nie potrzeba znać poprzednich części przygód Drakulcia, aby sięgnąć po „Włoską awanturę”. Autorzy…

Király Réka, „Mała duża historia o jutrze”

Czas to zagadnienie, które dzieciom trudno zrozumieć. Mały człowiek pyta i w odpowiedzi od dorosłego słyszy, że za godzinę, kwadrans, wczoraj albo jutro. Za godzinę, czyli ile? Wczoraj, czyli kiedy? Nie pomoże żadne przeliczanie na minuty lub inne jednostki miary czasu. Tu trzeba bardziej obrazowo, konkretniej. I przede wszystkim należy pokazać dziecku, że to, że tego nie rozumie, nie jest niczym złym. Że nadejdzie taki czas, kiedy i ono powie,…